Tom White – Opposing Forces

Tom White, een geboren en getogen Amerikaan, is ooit naar Nederland verhuisd om onder andere.. muziek te maken. Dat op zich klinkt al apart, omdat ons land nou niet echt wordt gezien als een kweekvijver voor ongelooflijk succesvolle artiesten. Veel Nederlandse muzikanten zoeken hun heil eerder in Verenigde Staten dan dat ze in Nederland blijven. Maar onze Tom was niet tegen te houden, wat uiteindelijk resulteerde in het album Opposing Forces dat, naar eigen zeggen, is geïnspireerd door ons eigen kikkerlandje! Dat alleen is al zeker een luisterbeurt waard!

De muzikale stijl van Meneer White is na een aantal nummers al te definiëren; zweverige, dromerige achtergrondsynths met piano en de rustige en zuivere stem van Tom White op de voorgrond. Hiermee wordt genoeg mee gevarieerd en geëxperimenteerd, wat eigenlijk per nummer twee kanten kan uitvallen. Bij een aantal nummers wordt dit principe een beetje uitgemolken en saaiig, maar er staan ook zeker tracks op de plaat die slim met deze basis aan de haal gaan. Het nummer Utopia weet met wat stevigere gitaren en een refrein waar je u tegen zegt dit optimaal te benutten. Dit nummer is ook het stevigste wat je zult tegenkomen op Opposing Forces, voor de rest houdt White het over het algemeen zeer kalm en rustig.

De nummers zijn los van elkaar prima tracks, die na verschillende keren luisteren alleen maar leuker worden, maar als album komen er momentjes waar je jezelf betrapt op een gevoel van verveling. Tegen het einde, wanneer er drie (voor je gevoel) identieke nummers voorbij komen, verdwijnt je aandacht samen met de muziek naar de achtergrond. Beetje jammer, maar de hoogtepunten op Opposing Forces wegen hier wel tegenop. Een hele vreemde eend op het album is het nummer Freak. Waar je zoals gewoonlijk een melodieuze piano of een dromerige synth verwacht, klinken er opeens staccato violen en belletjes, die samen een mysteries sfeertje geven. Het valt ontzettend uit de toon bij de rest van het album, maar het valt niet te ontkennen dat dit juist een van de nummers is die het album ook wel weer leuk maken. Ook het nummer Radiate (tevens single) klinkt apart; het nummer maakt namelijk gebruik van een Japanse kato, een oosters snaarinstrument.

De nummers doen zo nu en dan aan Coldplay denken, maar dan iets rustiger. Opener Free Flight klinkt ongelooflijk luchtig en helder, alsof je ook echt vliegt. Tom White legt veel gevoel en emotie in zijn nummers, wat het album als een geheel laat klinken. Sommige nummers zoals Leap Of Faith of Unreal moeten maar net in je straatje liggen om het te kunnen waarderen, maar af en toe kakt het album ook even in. Slotnummer Opposing Forces klinkt dan weer heel prettig en poppy, dat niet zou misstaan op de grotere radiostations. Het album Opposing Forces is niet heel erg breed, maar Tom White is goed in touch met zijn eigen stijl, en hij verkend daar alle uithoeken van.

Luister van Opposing Forces:

  • Free Flight
  • Utopia
  • Freak
  • Opposing Forces
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s